Wydawać by się mogło, że z problemem niejadków spotykamy się w życiu o wiele częściej niż z przypadkami dzieci, których apetyt jest zbyt duży. Okazuje się jednak, że w rzeczywistości jest wręcz odwrotnie. Co zrobić, gdy nasza pociecha je więcej, niż wymagają tego potrzeby jego organizmu?

 Najważniejsze jest, by nie próbować samodzielnie radzić sobie z tą sytuacją – konieczna będzie rozmowa z lekarzem, który doradzi, jak zmniejszyć przyrost wagi dziecka. Dokona on pomiaru wagi i wzrostu malucha, a następnie porówna te wartości na siatkach centylowych. Prawidłowe parametry mieszczą się w granicach od 25. do 75. centyla, jednak gdy są one odrobinę wyższe, nie mamy powodu do obaw – o nadwadze mówić można dopiero, gdy masa ciała dziecka przekracza 90. centyla, a wzrost wynosi 50 lub mniej.

Jeżeli dieta malucha nie budzi zastrzeżeń lekarza, być może konieczne będzie zapewnienie mu większej aktywności ruchowej. Wiele dzieci całe dnie spędza przed komputerem lub ekranem telewizora – starajmy się nie dopuścić do takiej sytuacji i już od najmłodszych lat proponujmy naszej pociesze różnego rodzaju zabawy na świeżym powietrzu. Możemy zabrać go na wycieczkę rowerową za miasto, rozegrać w parku rodzinny mecz piłki nożnej lub pójść na spacer nad rzekę – możliwości jest bardzo wiele. Zachęćmy do takiej formy spędzania czasu wolnego także koleżanki i kolegów naszych pociech – urządźmy zawody sportowe lub konkurs w skakaniu na skakance czy grze w gumę – dzieciom z pewnością spodobają się tego typu zabawy i już niedługo zaczną spędzać z przyjaciółmi na świeżym powietrzu długie godziny.

 A co, gdy konieczna będzie zmiana diety naszego malucha? Nie wpadajmy w panikę, wystarczy bowiem zastosować się do kilku prostych zasad. Po pierwsze, nie przekarmiajmy naszego dziecka – jest to najprostsza i najkrótsza droga do otyłości. Drugą ważną zasadą jest, by już od pierwszych miesięcy życia malucha obserwować jego reakcje w trakcie jedzenia – odwracanie główki czy też zaciskanie ust to wyraźna oznaka, że jest już ono najedzone. Pamiętajmy też, że dziecku nie stanie się krzywda, jeżeli raz na jakiś czas nie zje całego obiadu, lub też pominie któryś z posiłków -  zmuszanie naszej pociechy do jedzenia doprowadzić może do sytuacji, że czynność ta będzie mu się, zamiast z przyjemnością, kojarzyć z przykrym obowiązkiem.

Jakie innowacje należy wprowadzić do jadłospisu dziecka? Przede wszystkim, podawajmy mu jak najwięcej owoców i warzyw: zarówno w formie sałatek jak i soków czy przekąsek. Wykluczmy także, lub ograniczmy, spożywanie produktów takich jak: napoje gazowane, słodycze czy chipsy. Starajmy się, by posiłki naszego dziecka były lżejsze – tłuste wędliny zastąpmy drobiem, słodzone jogurty naturalnymi, zrezygnujmy natomiast z, lub podawajmy w minimalnych ilościach, masło i majonez. Sami dajmy dziecku dobry przykład i zacznijmy się zdrowiej odżywiać. Niech przygotowywanie posiłków stanie się zabawą – wspólnie znajdźmy przepis składający się z ulubionych, oczywiście zdrowych, przysmaków naszej pociechy, wybierzmy się na rodzinną wyprawę do sklepu, a w trakcie samego gotowania pozwólmy dziecku bawić się jedzeniem – niech zapozna się z jego smakiem i zapachem, układa z owoców i warzyw figury czy postacie. Po przygotowaniu, posiłek podajmy na ozdobnych talerzach i zjedzmy go kolorowymi sztućcami – dziecku na pewno spodoba się to urozmaicenie i być może niedługo samodzielnie będzie przygotowywało zdrowe kanapki czy sałatki lub będzie podsuwać nam kolejne przepisy.

Czym powinniśmy zastąpić, jakże lubiane przez dzieci, jednak niezwykle kaloryczne i niezdrowe, słodkie napoje? Najlepszym rozwiązaniem będzie woda przeznaczona dla maluchów, taka jak Mama i ja. Jeżeli dziecko grymasi w trakcie prób podawania mu wody, spróbujmy nalać ją do jego ulubionej szklanki, lub też wybierzmy się razem na zakupy i tam pozwólmy dziecku wybrać fantazyjny bidon lub kolorowy kubek. Woda powinna być zawsze obecna także w naszej diecie – wówczas bardzo prawdopodobnym jest, że dziecko, naśladując nas, w trakcie wizyty w markecie, zamiast dotychczas ulubionego napoju gazowanego, do koszyka włoży wodę.

Warto malucha przyzwyczajać do tych zmian stopniowo – po jakimś czasie możemy być pewni, że woda stanie się podstawowym napojem w jego diecie. Bądźmy jednak wyrozumiali – pozwólmy naszemu malcowi od czasu do czasu wypić jego ulubiony sok czy napój.

Nie traktujmy troski o naszego małego łakomczucha jako przykrego obowiązku, lecz jako przyjemność. Wspólne przygotowywanie pysznych sałatek lub wycieczka rowerowa za miasto z rodziną – czy może być jakaś przyjemniejszy sposób na spędzenie wolnego czasu z dzieckiem?

Wakacje w pełni, tak więc gwar dziecięcych zabaw słychać na wszystkich podwórkach i placach zabaw. Mnogość atrakcji: huśtawki, zjeżdżalnie, rowery, rolki i deskorolki sprawiają, że w tym czasie nie ma mowy o nudzie. Pojawia się jednak ryzyko drobnych urazów, skaleczeń i otarć.

Sezonowe sporty, duża prędkość, fikołki i wywijasy na placach zabaw zawsze wiążą się z ryzykiem mniej lub bardziej poważnych urazów. Co zatem warto zrobić, by nie tracić letnich dni i bez przeszkód cieszyć się ulubionym sportem? Nawet jeśli dbamy o zabezpieczenia dla dzieci  w postaci kasku i ochraniaczy – w trakcie upadku często dochodzi do niewielkich, ale bardzo nieprzyjemnych kontuzji, takich jak otarcia czy zadrapania. Niby to nic poważnego, ale jednak jest przyczyną dyskomfortu. Zwłaszcza, jeśli nie będzie się działać szybko lub gdy uraz zostanie zignorowany. Niezabezpieczona rana to wymarzone środowisko dla niebezpiecznych bakterii i grzybów. Najlepiej byłoby zatem mieć przy sobie dobrze wyposażoną apteczkę, ale czy ktokolwiek wybiera się na rower albo rolki z plecakiem pełnym leków? No właśnie!

Kiedy niespodziewanie zaboli…

Kiedy zdarzy się upadek powodujący uraz skóry konieczne jest przemycie i dezynfekcja rany. Warto w pierwszej kolejności skorzystać z kompaktowych rozwiązań, takich jak woda utleniona w żelu (np. Peroxygel 3,0; cena: ok. 6 zł/15 g). Preparat zamknięty jest w poręcznej, małej tubce, którą bez problemu można schować do kieszeni. Smarując nią ranę lub otarcie zminimalizujemy ryzyko wystąpienia zapalenia, czy jątrzenia urazu u dziecka.

Woda utleniona w żelu jak plaster?

W sytuacji łagodniejszych zadrapań cienka warstwa preparatu może zastąpić nawet plaster, ponieważ nie spływa z miejsca aplikacji tworząc delikatny, żelowy opatrunek. Jeżeli powodem dyskomfortu jest stłuczenie, dobrze jest sięgnąć po chłodzący spray, który zadziała przeciwobrzękowo i złagodzi ból.

Co dalej?

Kiedy odstawimy już rower lub rolki możemy na wszelki wypadek opatrzyć uprzednio oczyszczoną ranę przy pomocy jałowej gazy i elastycznego bandaża. W trakcie umiejscawiania opatrunku nie powinno się dotykać warstwy, która będzie miała bezpośredni kontakt z raną, ponieważ grozi to jej powtórnym zakażeniem. Jeśli zauważymy w urazie ciała obce, takie jak piasek lub żwir, w żadnym wypadku nie powinniśmy próbować usuwać ich na własną rękę. Jeśli dokucza nam obrzęk, warto schłodzić miejsce urazu przy pomocy torebki z lodem i sięgnąć po maść przeciwbólową. W przypadku skręcenia przede wszystkim powinniśmy zadbać o unieruchomienie stawu i jak najszybszą wizytę u specjalisty.

Warto być zatem dobrze przygotowanym na niewielkie wypadki, tak aby nie powstrzymały nas na długo od ćwiczenia nowych tricków i odkrywania ciekawych tras!

Po urodzeniu dziecka organizm ulega znacznemu osłabieniu, dlatego też rygorystyczną dietę lepiej zastąpić pełnowartościowymi posiłkami, a zamiast forsownych ćwiczeń wybrać gimnastykę, chodzić na spacery z maluszkiem lub na basen.

Wiele z nas zastanawia się, ile czasu musi minąć od porodu, by móc powrócić do dotychczasowej aktywności fizycznej. Lekarze są zgodni, że jeżeli w trakcie porodu nie pojawiły się powikłania, to już następnego dnia możemy sobie pozwolić na ćwiczenia oddechowe lub wzmacniające mięśnie. A co z kobietami po cesarskim cięciu? Wówczas należy odczekać około 6 miesięcy, a w tym czasie ograniczyć się do ćwiczeń oddechowych i lekkiej gimnastyki.

Pamiętajmy, że wysiłek fizyczny wiąże się ze znaczną utratą wody. W czasie ćwiczeń należy zatem wypijać odpowiednią ilość płynów – około 30–35% więcej niż dotychczas. Odpowiednie nawodnienie organizmu zapewnia prawidłowe tempo usuwania toksyn. Odwodnienie natomiast spowalnia przemianę materii, a co za tym idzie – także spalanie tłuszczu.

Nie każda z nas wie, jak obliczyć, ile wody pić w ciągu dnia. Teorii na ten temat jest wiele: jedne źródła podają, że powinno być to dwa litry, inne natomiast, że dzienne zapotrzebowanie naszego organizmu na nią to aż trzy do czterech litrów. W rzeczywistości jednak liczba ta zależy od naszej wagi – jedna szklanka wody to każde 10 kilogramów naszego ciała. Ważne jest, by wody nie pić dużymi haustami, lecz małymi łyczkami – dzięki temu nasz organizm bardziej efektywnie wykorzysta dostarczane mu płyny.

A co z rozstępami – problemem, który dotyka niemal 90% kobiet w ciąży? Walka z rozstępami nie jest łatwa. Dlatego też niezwykle ważne jest, by nie dopuścić do ich powstania – w okresie poprzedzającym ciążę lub w pierwszych jej miesiącach należy stosować preparaty, które wpływają korzystnie na elastyczność skóry. Oprócz tego, po uprzedniej konsultacji z lekarzem, warto masować skórę, co pobudza włókna kolagenowe.

Niestety, jeżeli rozstępy już się pojawiły, to walka z nimi jest niezwykle trudna. Na stałe może je usunąć je jedynie zabieg chirurgiczny. Mogą nam jednak pomóc specjalistyczne kosmetyki lub masaż – najlepszy będzie ten z użyciem wody, która pozytywnie wpływa na kondycję skóry. Należy naprzemiennie polewać się zimnym i gorącym strumieniem. Na koniec spłukujemy ciało zimną wodą i masujemy je szorstką rękawicą.

Jak widać, rola wody w pielęgnacji organizmu po ciąży jest kluczowa. Warto także odpowiednio dobrać butelkowaną wodę do picia. Która z nich będzie najlepsza dla kobiet po porodzie, dążących do odzyskania szczupłej sylwetki? Powinna to być niegazowana woda źródlana – taka jak Mama i ja, wyróżniająca się niską zawartością sodu i niskim stopniem mineralizacji. Co więcej, jest ona pozbawiona bakterii chorobotwórczych, szkodliwych azotów i azotynów, można ją zatem bez obaw podawać niemowlętom i dzieciom.

Powrót do zgrabnej sylwetki po porodzie wymaga dyscypliny i samozaparcia. Pamiętajmy jednak, by w tych pierwszych miesiącach po ciąży postawić sobie za cel nie zrzucenie 10 czy 15 kilogramów, lecz przede wszystkim rozsądne wsłuchanie się w potrzeby naszego organizmu. Wówczas nasza sylwetka stanie się szczupła o wiele szybciej niż przypuszczałyśmy – wystarczy spróbować.